ಬೇಡ ಸ್ವಾಮೀ ನನ್ನ ಫಜೀತಿ - ೧೩೪

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚುಮರೆಯಿಲ್ಲದೆ
ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಒಂದೂ ಬಿಡದೆ
ನಿಜ ಹೇಳಿ,
ಮದುವೆಗೆ ಮೊದಲು ಯಾರಾದರು
ಹುಡುಗಿಯರನ್ನ ಹಾಳು ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಕೈಹಿಡಿದಿರೋ
ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬೆಲೆವೆಣ್ಣುಗಳ ಜೊತೆ 
ವಿವಾಹಯೇತರ ಸಂಬಂಧಗಳು !
ಹಾಗೇನಾದ್ರು ಇದ್ದರೆ ಸುಳ್ಳುಪಳ್ಳು ಹೇಳಿ
ನನ್ನ ಯಾಮಾರಿಸಿದಿರೋ... ಗೊತ್ತಲ್ಲ
ವರದಕ್ಷಿಣಿಯ ಕಿರುಕೂಳದ ಕೇಸು
ನಿನ್ನದೊಳ್ಳೇ... ಕಥೆಯಾಯ್ತಲ್ಲೇ
ನನ್ನನ್ನೇನು ತಿಳಿದಿರುವೆ ?
ಯಾರೋ... ನಿನ್ನ ಕಿವಿ ಕಚ್ಚಿರಬೇಕು
ಇಲ್ಲಾ... ಆ ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮಂತ್ರೋ-
-ಪದೇಶವಾಗಿರಬೇಕು
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ, ನಿನ್ನ ಗೂಡಾಚಾರದ
ಮೂರನೆಯ ಕಣ್ಣು ಬಿದ್ದಂತಿದೆ 
ನನ್ನನ್ನ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ.... ಅನುಮಾನಿಸಿ,
ಹೆದರಿಸಿದರೆ ನಾನೇನು ಸುಮ್ಮನಿರುವೆನೆ
ಅಥವಾ ಭಯಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವೆನೆ
ಹೀಗೋ... ನಿಮ್ಮ ಭಂಡ ಧೈರ್ಯ
ಆಗಾದರೆ ಈ ಹುಡುಗಿ ಯಾರು ?
ಹುಹುಹುಹುಡುಗಿಯೇ... ಯಾಯಾರು !
ಮಾತು ಬರದೆ ತಡವರಿಸಿದ್ದೆ
ಅವಳದೇ ಫೋಟೋ ಕೈಗಿತ್ತು 
ನನ್ನನ್ನೇ ಯಾಮಾರಿಸಿದಳಲ್ಲಾ....!! 

ಸಿಹಿ ಜೇನು

ನನ್ನವಳು,
ಆಷಾಡ, ಅಧಿಕಾಷಾಡ
ಬಂದರೂ.... ತವರಿಗೆ
ಹೋಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ;
ನನ್ನ ಮೇಲಿನ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದೇನಲ್ಲ 
ಬೀದಿಯ ಬದಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ
ನಾ ಕುಡಿದು ತೂರಾಡಿ
ಹಾಳಾಗುವೆನೆಂದು ಕೊಂಡಿರೊ
ಹಾಗೇನು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಸ್ವಾಮೀ
ಲಟ್ಟಣಿಗೆಯ ರುಚಿಗಿಂತ
ಹಾಳು ಕುಡಿತ, ಜೂಜಲ್ಲೇನಿದೆ ?
ಮಣ್ಣು;
ನನ್ನವಳ ಕಂಪಿಸುವ
ಕೆಂದುಟಿಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲವೇ... ಜೇನು ?

ಬೇಡ ಸ್ವಾಮಿ ನನ್ನ ಫಜೀತಿ ೧೩೩

ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೋ..... ನಿನ್ನಮ್ಮ
ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವಳೊ,
ಸ್ನಾನದ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೊ ಅಥವಾ
ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹರಟೆಯಲ್ಲಿರುವಳೋ....
ನನ್ನವಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲವೆಂದರಿತೆ
ಏಯ್.....  ಕಯಾದು ಎಲ್ಲಿರುವೆಯೇ ?
ನನ್ನನ್ನೇನು ಕೈಲಾಗದವನೆಂದು ತಿಳಿದೆಯೋ ಹೇಗೆ ?
ನಿನಗೆ ಹೆದರಿಕೊಳ್ಳುವ ರಣಹೇಡಿಯೂ ನಾನಲ್ಲ
ಅಳ್ಳೆದೆಯ ಗಂಡನಂತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ
ಬಾರೇ...  ಬಾ ಬಾ, ಬೇಗ ಬಳಿ ಬಾ...
ಅಬ್ಬರಿಸಿ, ಆರ್ಭಟಿಸಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿದಿದ್ದೆ;
ಅಪ್ಪಾ....., ' ಅಮ್ಮ' ಬಂದರು
ಅದು ಲಟ್ಟಣಿಗೆಯ ಹಿಡಿದು ಎನ್ನಬೇಕೆ !?
ಬಬಬ.. ಬಂದಳೇನೋ.... ನಿನ್ನಮ್ಮ !
ಅಯ್ಯೋ.... ಪಾಪಿ, ಮೊದಲೇ ಹೇಳಬಾರದಿತ್ತೇನೋ
ನನ್ನ ಜಂಘಾಬಲವೆಲ್ಲ ಉಡುಗಿ , ನಡುಗಿ
ಮಾತು ಬರದೆ ಬಿಟ್ಟ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಇದ್ದದ್ದುದ ಕಂಡು
ನನ್ನವಳು ನಗುತ ಕಣ್ಹೊಡೆಯ ಬೇಕೆ

ಎಚ್ಚರಿಕೆ

ನನ್ನೊಳು ಇರಬಹುದಾದ
ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಧೈರ್ಯವೆಲ್ಲವ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ
ನನ್ನವಳ
ಮೆಲ್ಲನೆ ಮುಟ್ಟಲೇನೇ.... ಎಂದೆ
ಅವಳ ಮೋಹಕ ನಗೆಗೆ ಕರಗಿ,
ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತೇಜಿತನಾಗಿ
ಅವಳ ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು
ಪಾಸ್ವರ್ಡ ಹೇಳೆ ? ಚಿನ್ನಾ... ಎಂದೆ
ಅದು ಎಲ್ಲಿತ್ತೋ ಅವಳಿಗೆ ಕೋಪ
ದಿಗ್ಗನೆ ಮೇಲೆದ್ದು, ಹ್ಞೂಂಕರಿಸಿ
ಮುಟ್ಟಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕೈ ಬೆರಳುಗಳು
ಒಂದೂ ಉಳಿಯದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಎನ್ನಬೇಕೆ !
ಶಿವಚೆನ್ನ ೧೭.೦೫.೧೬ 

ಲವಲವಿಕೆಯ ತುತ್ತು

ನಾನೇನೂ
ಬೇಡಲೂ ಇಲ್ಲ,
ಕಾಡಲೂ ಇಲ್ಲ
ನನ್ನವಳ " ಮುತ್ತು "
ಆದರೂ ಬೇಕಿತ್ತು;
'ಬರ'ಗೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿಗೆ
ಲವಲವಿಕೆಯ ತುತ್ತು
ಶಿವಚೆನ್ನ

' ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾಡು '

ಮೊದಮೊದಲು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ
ಕಣ್ಕಣ್ಗಳು ಕಲೆತ ಸುಸಮಯ
ಮನದಲ್ಲಿ ನೂರು ಭಾವ ಗರಿಗೆದರಿ
ಹೇಳಲೇಕೊ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವಿಸ್ಮಯ
ತುಟಿಯಂಚಲಿ ನಗು ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾಯ್ತು
ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ಕಂಡ ಕನಸು ಮಿನುಗಿ ಬೆರಗಾಯ್ತು 
ಅಲೆಯುಲಿಯುವ ಅನುರಾಗವೋ
ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಆರಂಭವೋ...
ಚೈತ್ರದಲಿ ಮಾವು ಚಿಗುರಿ
ಕೋಗಿಲೆಯ ತಾ ಕರೆದಂತೆ
ಹೊಂಗೆಯ ಹೂ ಬಾಣಕೆ
ಆ ದುಂಬಿ ಹೆದರಿ ಮನ ಸೋತಂತೆ
ನೀ ಬಂದೆ ಆ ಬೆಳ್ಮುಗಿಲ ಬೆಳಕ
ನಾಚಿಸೋ... ಚಂದ್ರಿಕೆಯಂತೆ

ಬೇಡ ಸ್ವಾಮಿ ನನ್ನ ಫಜೀತಿ

ಎಂದೂ... ನಮಸ್ಕರಿಸಿ,
ಪಾದಪೂಜೆ ಮಾಡದ ನನ್ನವಳು
ಬೆಳ್ಳಂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೇ ದೀರ್ಘದಂಡ ಬಿದ್ದಾಗಲೆ
ಹಿಂದು ಮುಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಆಲೋಚಿಸದೆ
ನಾ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು ;
ಮೋಹಕ ನಗೆ ಬೀರಿದಳೆಂದು ಉಬ್ಬಿ
ಏನೇನೋ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳೆಲ್ಲ ಹಾಕಿ
ಮನಸಾರೆ ನೂರಾರು ಕನಸುಗಳ ಕಂಡು
ಬಾಯಿ ಚಪ್ಪರಿಸಿದ್ದು ನನ್ನದೇ ತಪ್ಪು
ಇದೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿತ್ತೆ ?
ಜೋರಾಗಿ ಆಡಿ ಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ
ನೋವ ನುಂಗಿಕೊಳ್ಳದೆ ಬೇರೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲ
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟು ತಿಳಿಯುವುದೋ...
ಎಂಬ ಭಯಕೆ ಅಂಜಿ,
ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಅಕ್ಕಿಯ ರುಬ್ಬಿರುಬ್ಬಿ
ಕೈಕಾಲು, ಸೊಂಟ ಜೋತು ಬಿದ್ದಿರುವಾಗ
ನನ್ನವಳ ಶಪಿಸಿ ಬದುಕುವುದು ಉಂಟೇ ?!
ರ್ರೀ.... ಎದ್ದೇಳ್ರಿ ಸಾಕು ಮಲಗಿದ್ದು ಎಂದಾಗಲೆ ಎದ್ದದ್ದು
ಸಧ್ಯ ಇದು ನಾ ಕಂಡ ಕನಸೇ....?!!
ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಶೈಲು
ಶಿವಚೆನ್ನ ೧೫.೦೮.೧೫